موج سوارانِ درد و مسدودکنندگانِ مسیر اصلاح

پروژه ای که با شعارهای مختلف عرضه می شود در عمل چیزی جز بازی با سرنوشت یک ملت نیست؛ بازی یی که سود آن تنها نصیب کسانی می شود که از دور نظاره گرند و هزینه هایش را مردم این سرزمین باید بپردازند - پروژه ای که با شعارهای مختلف عرضه می شود در عمل چیزی جز بازی با سرنوشت یک ملت نیست؛ بازی یی که سود آن تنها نصیب کسانی می شود که از دور نظاره گرند و هزینه هایش را مردم این سرزمین باید بپردازند عصر ایران؛ امیر عباس میرزاخانی- در روزهایی که میلیون ها نفر از مردم این سرزمین زیر بار فشارهای سنگین ناشی از جنگ جاری و تهدیدهای خارجی ایستاده اند، عده ای اکنون در پناهگاهی امن و دور از هرگونه فشار، با حرص و ولعی عجیب مشغول کوک کردن ساز جنگ و دامن زدن به التهاب اند.

کسانی که سال ها در همین خاک تنفس کردند، امروز در اوج جنگ، نه تنها با مردم همراهی نمی کنند، بلکه با افتخار، بزرگ ترین هدیه را به دشمنان این آب و خاک تقدیم می کنند: تفرقه و تشدید بحران داخلی.

برای اینان، امنیت و آرامش مردم اولویت اصلی نیست؛ آنچه اهمیت دارد امکان موج سواری بر نارضایتی ها و تبدیل هر بحران به فرصتی برای پیشبرد اهداف سیاسی است.

در چنین نگاهی، کشور و مردم نه موضوعی برای دلسوزی، بلکه ابزاری برای فشار و بی ثبات سازی اند.