مسیرِ تجمعِ امشب یک «نشانه» است

حسین شرفخانلو نویسنده دلنوشته ای بمناسبت سالگرد شهادت پدرش و این روز ها نوشته است.

- به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا وسیما  من، آدمِ نشانه ها بوده ام و نبوده ام.

 اما بی آنکه آدمِ نشانه ها و تجربه ها و آموختن ها و عبرت ها باشم یا نباشم.

برای منی که هر سال بهارم 22 روز دیرتر تحویل می شود و روزم از 22 روز گذشته از فروردین نو می شود مناسک بهار برای کسی که من باشم، مراعات کردن دارد.

 چه مثل روز 22 فروردین 1397 در سفر و زیر قبه ی سیدالشهدا باشمچه مثل 22 فروردین 1399 کرونا باشد و مجبور به مراعات فاصله اجتماعی باشم چه مثل 22 فروردین 1405 جنگ باشد و این هر سه که شمردم، مانعِ برگزاری مناسک روضه ی روز 22 بهار شود، قصه همان است که بود.

بنای من با تقویم، نیکو داشتنِ امروز است.

در تمام این سال ها که پدر من بودی و روز به 136.

1.

22 رسید و اول خبر شهادتت آمد و دو روز بعدش خودت آمدی و ساکنِ خانه ی پنجم از ردیف سومِ بلوک اول قطعه شهدای شهر شدی، هیچ بار و هیچ سالی نبوده که من یا مادرم برای تو مراسم و مناسک نداشته باشیم و در تمام این سال ها هیچ باری نبوده که برای مناسک بهار شهادت تو، سیاه جامه به تن کرده باشم و از خدا چه پنهان، وقتی از دهم اسفند 1403 مشکیِ ماتم رهبر شهید را پوشیدم، با خودم حساب کردم چهلم آقای شهیدمان می افتد یکی دو روز قبل سالگرد شهادت تو و امسال، دو تا مراس