قصه ٔ سرایش نوحهٔ «بزن که خوب می زنی» از زبان شاعرش

علی مقدم (شاعر اصلی این شعر)گفت: این نوحه «بزن که خوب می زنی»، شعرِ جنگ دوازده روزه بود که زمزمهٔ خیابان ها در جنگ رمضان شد.

- علی مقدم (شاعر اصلی این شعر)گفت: این نوحه بزن که خوب می زنی ، شعرِ جنگ دوازده روزه بود که زمزمهٔ خیابان ها در جنگ رمضان شد.

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما ،علی مقدم (شاعر اصلی این شعر)افزود:داستان این شعر به جنگ 12روزه برمی گردد.

آن شبی که ایران با موشک، پایگاه العُدَیْد [در قطر]را زد و من شبکهٔ خبر را نگاه می کردم.

خبر را که گفتند، در همان حال وهوا، این ردیف به ذهنم آمد که: بزن که خوب می زنی .

سریع آن را یادداشت کردم.

می خواستم غزل بگویم.

اول خواستم مثلاً قافیه را در بزن که خوب می زنی ، بر کلمهٔ خوب بنا کنم یا کلاً بدون ردیف، مقفّایش کنم.

پس از کلنجار و تأمل، تصمیم گرفتم که خودِ بزن که خوب می زنی را ردیف قرار دهم.

از حیث مضمون هم که بحث حماسه و سیلی به دشمن بود، ذهنم سراغ اسطوره ها رفت که اولینش، همین رستم تهمتن بود.

بلافاصله نوشتم: تو رستم تهمتنی، بزن که خوب می زنی .

وی گفت: دنبال این هم بودم که شعر به گونه ای باشد که بتواند یکی بودن هویت ملی و دینی ما را نمایندگی کند.

غزل را با رستم شروع کردم و در ادامه هم بحث توحید و توکل و خداست یار و یاورت، توکل است لشکرت .