قالیباف؛ از «سیاست» تا «ابزار» در جنگ روایت ها

برجسته شدن نام قالیباف را می توان در مرز میان واقعیت و روایت فهم کرد؛ مرزی که در آن، نام ها صرفاً و لزوماً به افراد اشاره نمی کنند، بلکه به امکانات، - برجسته شدن نام قالیباف را می توان در مرز میان واقعیت و روایت فهم کرد؛ مرزی که در آن، نام ها صرفاً و لزوماً به افراد اشاره نمی کنند، بلکه به امکانات، سناریوها و حتی احتمالاتی اشاره دارند که در حال آزموده شدن هستند.

عصر ایران؛ سعید کیایی - یک درگیری پیچیده که هم زمان در میدان نظامی، دیپلماتیک و رسانه ای جریان دارد، نشان می دهد آن چه بیش از هر چیز اهمیت می یابد نه صرفاً واقعیت های قطعی، بلکه نام ها هستند؛ نام هایی که در فضای رسانه ای برجسته ، تکرار و به تدریج به عنوان امکان های قابل تصور در ذهن مخاطب تثبیت می شوند.

در چنین بستری، برجسته شدن نام محمدباقر قالیباف در روزهای اخیر را می توان نه لزوماً به عنوان نشانه ای قطعی از یک مسیر دیپلماتیک، بلکه به عنوان یکی از مصادیق شکل گیری یک ابزار روایتی در رقابت ادراک ها فهم کرد.

در ادبیات تحلیل روایت رسانه ای، این وضعیت را می توان ذیل مفهوم ساخت نقطه تمرکز   توضیح داد؛ جایی که رسانه ها - به ویژه در منابع نزدیک به سیاست گذاری - در شرایط ابهام ساختاری تلاش می کنند یک نقطه ارجاع قابل اتکا برای مخاطب ایجاد کنند.