اکونومیست: «شوک هرمز» و بازگشت کابوس بحران های اقتصادی؛ فقیرترین کشورها در خط مقدم فروپاشی

پیام اصلی این تحلیل آن است که شدت آسیب در بحران انرژی صرفاً به قیمت نفت وابسته نیست، بلکه از ترکیب دو عامل شکل می گیرد: میزان وابستگی به منابع انرژی و قدرت اقتصادی برای تحمل شوک.

- با بسته شدن تقریباً کامل تنگه هرمز، موج تازه ای از بحران انرژی در جهانِ فقیر شکل گرفته است؛ بحرانی که می تواند از الگوی پس از جنگ اوکراین نیز فراتر رود.

افزایش همزمان هزینه واردات انرژی و کاهش جریان حواله های ارزی، اقتصاد کشورهایی چون پاکستان، مصر و سریلانکا را به آستانه بحران تراز پرداخت ها سوق داده و هشدار صندوق بین المللی پول درباره غیرقابل تصور بودن پیامدها را به واقعیتی در حال وقوع بدل کرده است؛ در شرایطی که حتی در صورت مهار بحران مالی، تهدید گرسنگی گسترده به گفته برنامه جهانی غذا می تواند به رکوردی تاریخی در سال 2026 برسد.

به گزارش سرویس بین الملل جماران، اکونومیست نوشت: در سراسر جهانِ فقیر، سومین جنگ خلیج فارس موجی از رقابت برای تأمین انرژی به راه انداخته است.

در نپال، صف های طولانی برای گاز پخت وپز به سهمیه بندی منجر شده است.

در سریلانکا، از شرکت ها خواسته شده روزهای چهارشنبه تعطیل کنند تا در مصرف سوخت صرفه جویی شود.

در پاکستان، مدارس تعطیل شده و دانشگاه ها به آموزش آنلاین روی آورده اند.