امروز با بیدل: زحمت دل کجا بریم، آبله پاست زندگی

عمر گذشت و همچنان داغ وفاست زندگیزحمت دل کجا بریم آبله پاست زندگی هرچه دمید از سحر داشت ز شبنمی اثردرخور شوخی نفس غرق حیاست زندگی آخر کار زندگی نیست به غیر انفعالرفت شباب و این زمان قد دوتاست زندگی دل به زبان نمی رسد لب به فغان نمی رسدکس به نشان نمی رسد تیر خطاست زندگی پرتویی از گداز دل بسته ره خرام شمعزین کف خون نیم رنگ پا به حناست زندگی تا نفس آیت بقاست ناله کمین مدعاستدود دلی بلند کن دست دعاست زندگی از همه شغل خوشترست صنعت عیب پوشی اتپینه به روی هم بدوز دلق گداست زندگی یک دو نفس خیال باز، رشتهٔ شوق کن درازتا ابد از ازل بتاز ملک خداست زندگی خواه نوای راحتیم خواه طنین کلفتیمهرچه بود غنیمتیم صوت و صداست زندگی شور جنون ما و من جوش و فسون و هم و ظنوقف بهار زندگیست لیک کجاست زندگی جز به خموشی از حباب صر فهٔ عافیت که دیدای قفس اینقدر مبال تنگ قباست زندگی بیدل ازین سراب وهم جام فریب خورده ایتا به عدم نمی رسی دورنماست زندگی