حالا چه کار کنیم؟

جنگ فعلی خیلی متفاوت است، نه آنقدر جنگ است که آدم ها توی خیابان برای خرید نرود و حتی در کافه نشیند، نه آنقدر صلح است که بوی باروت و خون نپیچد توی هوا! .

- جنگ فعلی خیلی متفاوت است، نه آنقدر جنگ است که آدم ها توی خیابان برای خرید نرود و حتی در کافه نشیند، نه آنقدر صلح است که بوی باروت و خون نپیچد توی هوا! .

عصرایران؛ احسان محمدی- جنگ برای هر کس یک شکل است.

کسی که خانه اش نزدیک نهادهای نظامی و دولتی است و هر شب با صدای باز و بسته شدن در آسانسور هم کابوس موشک می بیند با آنکه در یک روستای دنج زندگی می کند جنگ را مثل هم تجربه نمی کنند.

مادری که پسر سرباز دارد، مردی که همسرش در بیمارستان کار می کند، زنی که شوهرش در آتش نشانی خدمت می کند، مردی که در میناب دختر خردسالش را با دست های خودش دفن کرده، پیرمرد و پیرزنی که فرزندانشان مهاجرت کرده اند، کارگرهای روزمُزدی که در روزهای عادی هم سفره شان خالی بود و حالا نه نان دارند و نه امکان ترک منزل، نیروی نظامی که پای پدافند و لانچر به آسمان زل زده است  و .

هر کدام شکل متفاوتی از این جنگ را تجربه می کنند.

جنگ برای همه ما که در ایران هم زندگی می کنیم یک شکل نیست.

چه رسد برای آن ها که از ایران به دورند.