چرا جایگزین های بومی نتوانستند مرهمی بر زخم قطعی اینترنت شوند؟

برخی مسوولان، مردم را به جویشگرهایی حواله می دهند که ادعا می کنند دسترسی به تمام محتوا را فراهم کرده اند، اما واقعیت این است که این ابزارها عمدتاً بر پایه داده های قدیمی (Learning Data) کار می کنند و یا در بهترین حالت، - چرا جایگزین های بومی نتوانستند مرهمی بر زخم قطعی اینترنت شوند؟ برخی مسوولان، مردم را به جویشگرهایی حواله می دهند که ادعا می کنند دسترسی به تمام محتوا را فراهم کرده اند، اما واقعیت این است که این ابزارها عمدتاً بر پایه داده های قدیمی (Learning Data) کار می کنند و یا در بهترین حالت، ویترینی از نتایجِ محدود شده هستند.

در حالی که برخی مسوولان، تداوم محدودیت های اینترنتی را با تکیه بر توانمندی های بومی توجیه می کنند، بررسی های تخصصی نشان می دهد که میانِ ویترینِ ادعاها و واقعیتِ فنی پلتفرم های داخلی، گسستی عمیق وجود دارد.

از جویشگرهایی که در گذشته جامانده اند تا مدل های هوش مصنوعی که صرفاً یک تقلیدِ ناموفق هستند؛ گزارش پیش رو به این پرسش پاسخ می دهد که چرا اصرار بر ادامه این شیوه، نه تنها نیاز جامعه را برطرف نکرده، بلکه صنعت آی سی تی و سرمایه اجتماعی را به بن بست کشانده است.

به گزارش سیتنا، بررسی های میدانی و گفتگو با کارشناسان ارشد حوزه فناوری نشان می دهد که یکی از اصلی ترین بهانه های مسوولان مخالف بازگشایی اینترنت جهان�