سلامی، درودی، به ایران من

به گزارش جماران، بوری کریم اف، شاعر تاجیک در وصف ایران چنین سرود: سلامی، درودی، به ایران من، تویی بهتر از جمله یاران من.

تو یادآوری از نیاکان من، نیاکان پرشوکت و شان من.

تو یادآوری از کیومرث راد، سرِ دوده آریا نژاد.

ز هوشنگ و تهمورسِ دیوبند، بسی دیو را او فکنده به بند.

ز جمشید و هم از فریدونِ گُرد، ز گُرزش بشد مغزِ ضحاک خُرد.

ز کیخسرو و رستمِ پهلوان، که آوازه شد شهرتش در جهان.

تو یادآوری از سیاوشِ زار، که شد کشته با قلبِ زار و نزار.

نخستین تویی دادور در جهان، به آموزگار و به دولت همان.

به علم و به فرهنگ و داد و ستد، ندارد کسی پیش تر هم به یاد.

اوستا ی تو داستانِ من است، حدیثی هم از راستانِ من است.

چو شاهنامه دیگر کجا شاهکار؟ نباشد دگر همچنین یادگار.

تو که یادگارِ نیای منی، ز دوران دیرین برای منی.

اخبار مرتبط