راه های کاهش ریسک بدعهدی آمریکا

مهمترین راه ضمانت این است که توافق صرفاً یک بیانیه سیاسی نباشد.

هرچه توافق از سطح «توافق سیاسی» به چهارچوب حقوقی بین المللی نزدیک تر شود، - تجربه روابط ایران و آمریکا (از جمله برجام و خروج یک جانبه آمریکا در 2018) نشان می دهد مسأله اصلی در این روابط قابل اتکا بودن تعهدات طرفین است.

در چنین شرایطی باید چند نوع تدبیر برای کاهش ریسک بدعهدی طرف مقابل در نظر گرفته شود: 1.

تبدیل توافق سیاسی به تعهد حقوقی بین المللی مهمترین راه ضمانت این است که توافق صرفاً یک بیانیه سیاسی نباشد.

هرچه توافق از سطح توافق سیاسی به چهارچوب حقوقی بین المللی نزدیک تر شود، هزینه نقض آن بالاتر می رود.

راه هایی که معمولاً برای تضمین حقوقی توافق استفاده می شود عبارتند از: - تصویب در شورای امنیت سازمان ملل به شکل قطعنامه الزام آور - انعقاد توافق به عنوان معاهده یا توافق بین المللی رسمی و تصویب آن در مجالس قانونگذاری طرفین و گنجاندن سازوکارهای حل و فصل اختلاف و داوری بین المللی 2.

اجرای مرحله ای و متقابل برای جلوگیری از تکرار تجربه هایی که یک طرف تعهداتش را انجام می دهد اما طرف مقابل عقب نشینی می کند باید: - تعهدات همزمان و مرحله ای اجرا شوند.

- هر مرحله از اجرای تعهدات یک طرف، منوط به راستی آزمایی اجرای مرحله قبل توسط طرف دیگر باشد.