ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

حالا در غم فقدان شهدا و رهبری و فرماندهان و شهروندان و کودکان میناب و بچه های ناو دنا و انبان رنج جانبازان و خسارات مادی و عاطفی و روانی یکایک هموطنان، - 1.

شگفتانه جنبش خود جوش خیابانی پرستاران میهن، قدرت نرم ایرانیان را به رخ جهان کشید و نشان داد اصالت و ریشه داری در بزنگاه نیاز ملی چه معنای عمیق و جلوه میدان دارانه ای دارد.

حالا که بدعهدی زمانه امان نمی دهد این مردم و این ملیت نقطه اتکا و دلگرمی تاریخی با همه شداید است.

شهامت و بی باکی آن مشت گره کرده ای که در عین طنین صدای بمباران نزدیکی تجمع پلک نمی زند و صحنه را ترک نمی کند ،دارایی ای است که هیچ کشوری بدین میزان از ان بهره مند نیست .

پای ایران امدن وطن پرستان از هر جریان و گروه و زبان و پوشش و سن در سراسر کشور، تابلوی باشکوه و طلعت حماسی از یک واحد بزرگ انسانی به عنوان ملت را به تصویر کشیده که در ان نوشته است:کهن ترین تمدن غرب اسیا شکست ندارد.

سرو سترگ وطن خم می شود اما نمی شکند .

2.

چهره مصمم شهروندان را در این تجمعات می بینم و انگار یک تاریخ حماسه و امید در عین رنجها و غموم جلوه گری میکند.

از ملی شدن صنعت نفت تا فراگیر شدن دفاع از امر ملی، این مردم هستند که مادر طنازمان ایران را چنین روزهایی پرستاری میکنند.