در بحران ها چگونه با افراد دارای اختلال ذهنی و اوتیسم رفتار کنیم؟

بیش از هر چیزی، حضور تو باید حس اطمینان بدهد.

لحن صدایت، حالت چهره ات و رفتار بدنت باید آرام باشد.

به طور مثال اگر فرد روی ویلچر است، در راستای سطح دید او بنشین و با لبخند بگو من اینجام، - در بحران ها چگونه با افراد دارای اختلال ذهنی و اوتیسم رفتار کنیم؟ بیش از هر چیزی، حضور تو باید حس اطمینان بدهد.

لحن صدایت، حالت چهره ات و رفتار بدنت باید آرام باشد.

به طور مثال اگر فرد روی ویلچر است، در راستای سطح دید او بنشین و با لبخند بگو من اینجام، با هم پیش می ریم.

در زمان بحران افراد دارای ناتوانی جسمی، ذهنی یا دارای سابقه روانپزشکی ممکن است بیشتر دچار ترس، بی قراری یا حس ناتوانی شوند که همراهی با آنها نیازمند دقت، مهربانی و زبان ارتباطی ساده و محترمانه است.

به گزارش ایسنا، در ادامه چند نکته در این زمینه توصیه شده است: گام اول: فضا را برای آرامش و امنیت فراهم کن بیش از هر چیزی، حضور تو باید حس اطمینان بدهد.

لحن صدایت، حالت چهره ات و رفتار بدنت باید آرام باشد.

به طور مثال اگر فرد روی ویلچر است، در راستای سطح دید او بنشین و با لبخند بگو من اینجام، با هم پیش می ریم.

گام دوم: حرف زدن را متناسب با درک و توان ارتباطی فرد تنظیم کن برای کسی که توانایی ذهنی یا شنیداری محدودی دارد، باید جملات را ساده و واضح بگویی و با مکث به او فرصت پاسخ بدهی.