توهم «اسراییل بزرگ»؛ راهبردی شکست خورده

زمینه های اشغال فلسطین و تصرف غاصبانه سرزمین های فلسطینیان از سوی رژیم صهیونیستی و بیرون راندن مردم بومی و ساکنان آن که رسماً از 14 می 1948 (24 اردیبهشت 1327) آغاز شد، - به  گزارش گروه تاریخ خبرگزاری صدا و سیما ؛ قریب به هشتاد سال اشغالگری و نسل کشی را نمی توان صرفاً در چارچوب اختلافی سرزمینی یا نزاعی سیاسی تحلیل کرد.

بلکه باید آن را در بستر راهبردی گسترده تری ارزیابی کرد که از آن با عنوان اسراییل بزرگ یاد می شود.

بر این اساس، تحولات سیاسی و امنیتی منطقه، به ویژه در دو دهه گذشته، نه رخداد هایی منفصل، بلکه حلقه هایی از یک روند بلند مدت و تلاشِ رژیم صهیونی و متحدین غربی آن به ویژه آمریکا برای تثبیتِ برتری این رژیم در ابعاد جفرافیایی، اقتصادی، سیاسی و امنیتی در منطقه هستند.

  یکی از متونی که معمولاً در تحلیل این رویکرد مورد استناد قرار می گیرد، مقاله عودد ینون در سال 1982 با عنوان راهبردی برای اسراییل در دهه 1980 است.

در این چارچوب فکری، تأکید بر بهره گیری از شکاف های قومی و مذهبی در کشور های عربی و تضعیف ساختار های متمرکز دولتی، به بهانه کاهش تهدیدات پیرامونی علیه رژیم صهیونیستی مطرح شده است که در عمل از اولویت های این رژیم بوده و هست.