«شطرنج باد»؛ هندسهٔ سکوت و قدرت در جهان محمدرضا اصلانی

خانه در این فیلم، استعاره ای از ساختاری اجتماعی است در آستانهٔ فروپاشی.

دیوارهای ضخیم و اشیای قدیمی، شکوه گذشته را یادآور می شوند، اما در دل این شکوه، - خانه در این فیلم، استعاره ای از ساختاری اجتماعی است در آستانهٔ فروپاشی.

دیوارهای ضخیم و اشیای قدیمی، شکوه گذشته را یادآور می شوند، اما در دل این شکوه، پوسیدگی جریان دارد عصر ایران؛ یلدا آذرپی- در تاریخ سینمای ایران، برخی فیلم ها نه در زمانهٔ خود دیده شدند و نه مجال یافتند در حافظهٔ جمعی تثبیت شوند، اما سال ها بعد مثل شییی مدفون، دوباره کشف شدند و معنایی تازه یافتند.

شطرنج باد ساختهٔ محمدرضا اصلانی از همین دست آثار است؛ فیلمی که در میانهٔ دههٔ پنجاه ساخته شد اما به دلیل شرایط سیاسی و تفاوت بنیادین با جریان مسلط سینما، به حاشیه رانده شد و سال ها در سکوت ماند.

داستان در خانه ای اشرافی می گذرد؛ پس از مرگ بانوی سالخورده، نزاعی پنهان بر سر میراث آغاز می شود.

فیلم دربارهٔ سازوکار قدرت، زوال اخلاقی و اضطراب فروپاشی است.

اصلانی به جای اتکا به حادثه، به فضا، سکوت و ترکیب بندی تصویر تکیه می کند.

قاب ها همچون تابلوهای نقاشی طراحی شده اند و شخصیت ها در دل سایه ها، با نگاه و مکث، بازی قدرت را پیش می برند.