جزییات جدید حمله به مدرسه میناب: دانش آموزان و معلمانی که پیدا نشدند / 3 موشک با فاصله، فرصت نجات را گرفت

آقایی آمد جلو و گفت همه بچه ها زیر آوار مرده اند.

همان جا پاهایم بی حس شد و افتادم.

خودم تک و تنها در شهر غریب.

یک نفر نبود دستم را بگیرد، بلندم کند.

- سلما و اسرا ذاکری، دو نفر از دانش آموزان دختر مدرسه شجره طیبه میناب بودند.

مختار ذاکری و راضیه شهسواری، مادر و پدر آنها، اهل میناب اند، قبل از نهم اسفند، دو دختر و یک پسر داشتند و خانه شان پنج دقیقه با مدرسه فاصله دارد؛ خانه ای در محله زهوکی.

سلما کلاس اول بود و اسرا کلاس چهارم.

مختار ذاکری، 39ساله که عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان است، آن روز در خانه مشغول تدریس آنلاین به دانشجویانش بود.

او قبل از تدریس و سر صبح، طبق روال هر روز، سلما و اسرا را به مدرسه برده و به خانه برگشته بود.

تا اینکه حوالی ساعت 10:30، از مدرسه زنگ زدند و گفتند بیایید دنبال بچه که جنگ از راه رسیده است.

مختار و راضیه تا بیایند سوار ماشین شوند، زمین زیر پای شان لرزید و وقتی راه افتادند، صدای دومین انفجار را شنیدند.

رد دود را که می گرفتی، دقیق می رسید به مدرسه دخترها.

مدرسه را زده اند؟ نه امکان ندارد.

اتفاق دیگری افتاده .

   شهر روی هوا بود؛ پر از شتاب و پریشانی ای که بعد از موشک باران، آدم ها را دچار می کند.

زوج جوان تا به مدرسه رسیدند، فهمیدند که کار تمام شده است.