چرا هواپیماها در ارتفاع 35 هزار پا پرواز می کنند؟

پرواز در ارتفاع 35 هزار پایی نقطه بهینه هوانوردی است که با کاهش غلظت هوا، باعث صرفه جویی در سوخت و عبور ایمن از آشفتگی جوی می شود.

- پرواز در ارتفاع 35 هزار پایی نقطه بهینه هوانوردی است که با کاهش غلظت هوا، باعث صرفه جویی در سوخت و عبور ایمن از آشفتگی جوی می شود.

پس از تیک اف و اوج گرفتن هواپیما، شنیدن این جمله از بلندگوهای کابین برای همه ما آشنا است: مسافران گرامی، به ارتفاع کروز رسیدیم ؛ اما این عدد جادویی 35 هزار پا از کجا می آید و خلبان ها چطور می فهمند وقت آن رسیده که اجازه دهند کمربندها را باز کنید؟  ارتفاع کروز دقیقا کجاست؟ به گزارش کجارو، ارتفاع کروز (Cruising Altitude) همان سطحی از آسمان است که هواپیما بیشترین زمان سفرش را در آن می گذراند.

هرچند عدد 35 هزار پا میان جت های مسافربری بسیار رایج است؛ اما وحی منزل نیست.

واقعیت این است که بیشتر هواپیماهای تجاری بسته به نوع موتور و طراحی بدنه، در بازه 30 تا 40 هزار پا عملکرد بهینه ای دارند؛ اما هواپیما با رسیدن به سقف خدماتی (Service Ceiling) در ارتفاع 45 هزار پایی، توان صعود بیشتر را از دست می دهد.

چرا پرواز در ارتفاع بالا به نفع همه است؟ همه چیز زیر سر فیزیک است.

در ارتفاع 35 هزار پایی، هوا به شدت رقیق می شود.