«لار» سدِ بی تصمیمی

سال ها درباره نشتی سد لار هشدار داده شد؛ سال ها گزارش های فنی روی میز مدیران چرخید و سال ها وعده «بررسی و تأمین اعتبار» تکرار شد.

اما امروز که پایتخت با تنش شدید آبی دست وپنجه نرم می کند و انتقال اضطراری آب از طالقان به گزینه ای ناگزیر تبدیل شده، - فرزین سوادکوهی، سرویس انرژی تابناک: سد لار با ظرفیت اسمی حدود 960 میلیون مترمکعب، یکی از مهم ترین منابع تأمین آب شرب تهران به شمار می رفت.

این سد که در دهه 1360 به بهره برداری رسید، از همان ابتدا با یک چالش جدی زمین شناسی روبه رو بود.

قرار گرفتن بر بستر آهکی و کارستی که مستعد نشت آب است و مشکل از همان آغاز شروع شد.

این ویژگی زمین شناسی موضوع پنهانی نبود؛ در مطالعات اولیه نیز به آن اشاره شده بود.

با این حال، طی دهه های گذشته برنامه ای جامع، مستمر و قاطع برای آب بندی کامل بستر و کاهش نشتی به اجرا درنیامد یا در حد اقدامات مقطعی باقی ماند.

نشتی در سد لار پدیده ای تازه نیست.

کارشناسان حوزه منابع آب سال هاست تأکید می کنند که بخش قابل توجهی از آب ذخیره شده در مخزن از طریق لایه های زیرین زمین از دست می رود.

در سال هایی که بارش مناسب بود، این مسئله کمتر به چشم می آمد، زیرا ورودی آب به مخزن، بخشی از هدررفت را جبران می کرد.