فرش دستباف ایرانی؛ روایت ماندگار هویت ملی در قاب تار و پود

فرش دستباف ایرانی نه صرفاً یک کالای هنری، بلکه سند زنده ای از تاریخ، فرهنگ و هویت ملی ایران است؛ هنری که قرن ها در خانه های ایرانی تنیده شده و امروز به عنوان یکی از شاخص ترین نمادهای فرهنگی کشور در جهان شناخته می شود.

- فرش دستباف ایرانی نه صرفاً یک کالای هنری، بلکه سند زنده ای از تاریخ، فرهنگ و هویت ملی ایران است؛ از نقش مایه های اسلیمی و ختایی تا طرح های شاه عباسی و محرابی، هر فرش ایرانی بازتابی از ذوق، جهان بینی و زیبایی شناسی ایرانیان در گذر تاریخ است.

قدمت این هنر به اعماق تاریخ بازمی گردد؛ نمونه شاخص آن، فرش پازیریک است که نشان می دهد ایرانیان از سده های پیش از میلاد در هنر قالیبافی به مهارت رسیده بودند.

این هنر در دوره صفویه به اوج شکوفایی رسید و فرش ایرانی به عنوان کالایی هنری و فاخر، زینت بخش دربارها و مجموعه های هنری جهان شد.

امروز نیز مکتب های قالیبافی در شهرهایی چون تبریز، اصفهان، قم و کرمان هر یک با هویت بصری و ویژگی های فنی خاص خود، روایتگر تنوع فرهنگی ایران هستند؛ تنوعی که در رنگ، نقش و ظرافت بافت جلوه گر شده و وحدت ملی را در بستر هنر به تصویر می کشد.

کارشناسان معتقدند فرش دستباف ایرانی تنها یک کالای مصرفی نیست، بلکه سرمایه ای فرهنگی و حتی اقتصادی است که می تواند ضمن حفظ اشتغال گسترده خانگی، جایگاه هنر ایران�