بازطراحی راهبردی گازهای مشعل در ایران

در بسیاری از میدان های نفتی ایران، شعله هایی شبانه روزی می سوزند.

این شعله ها نماد تولیدند، اما همزمان نشانه اتلاف.

گازهایی که همراه نفت از دل زمین بیرون می آیند، - به گزارش سرویس انرژی تابناک به نقل از شانا: بر اساس گزارش 2025 بانک جهانی، جهان در این سال بیش از 150 میلیارد مترمکعب گاز را سوزانده است.

بالاترین مقدار در نزدیک به دو دهه اخیر.

تنها چند کشور سهم اصلی این اتلاف را به عهده دارند و ایران در میان آنهاست.

اما پشت این آمار، یک پرسش راهبردی نهفته است: آیا این شعله ها الزام فنی اند یا نتیجه خلأ مدیریتی؟ و مهم تر اینکه آیا می توان آنها را به بخشی از راه حل امنیت انرژی کشور تبدیل کرد؟ فلرینگ؛ از ضرورت ایمنی تا مسئله راهبردی در گذشته سوزاندن گاز همراه نفت به طور عمده با منطق ایمنی و نبود مصرف اقتصادی توجیه می شد، اما امروز شرایط تغییر کرده است.

کشور با ناترازی انرژی، کمبود برق در فصول اوج مصرف و فشارهای زیست محیطی روبه روست.

در چنین فضایی هر مترمکعب گاز سوزانده شده، تنها یک عدد نیست؛ یک فرصت از دست رفته است.

گازهای مشعل به طور عمده از متان و سایر هیدروکربن های سبک تشکیل شده اند؛ همان موادی که خوراک نیروگاه ها، پتروشیمی ها و شبکه گاز شهری را تأمین می کنند.