میکاییل پایان مدرسه را نقاشی کرده بود

میکاییل دقایقی بعد از ساعت 11 ظهر در حمله هوایی آمریکا به مدرسه «شجره طیبه» و «رهپویان شهدای خلیج فارس» به شهادت رسید.

او را کنار دوستش، علیرضا پیدا کردند.

- میکاییل دقایقی بعد از ساعت 11 ظهر در حمله هوایی آمریکا به مدرسه شجره طیبه و رهپویان شهدای خلیج فارس به شهادت رسید.

او را کنار دوستش، علیرضا پیدا کردند.

همان رفیق و هم کلاسی که با هم همیشه در کلاس و در سرویس کنار هم می نشستند.

ارتش نزامی (نظامی).

پچه ها(بچه ها) همش (همه شون) موردن{مردند} این را میکاییل شب قبل از حمله آمریکا کشیده بود.

درست با همین جمله که با دستخط خودش بالای کاغذ نوشته.

برای مادرش این نشانه ای است که حالا پس از مرگ پسرش معنا پیدا کرده.

از همان شب تا امروز، نشانه ها را کنار هم می گذارد و دنبال معنا می گردد؛ یکی پس از دیگری.

  صبح همان روز، میکاییل پیش از رفتن به مدرسه از مادر می خواهد از او عکس بگیرد.

همان عکسی که بعدتر در رسانه ها پخش شد: پسربچه کلاس سومی اش در پاگرد راه پله، با قمقمه ای روی شانه و کوله ای روی کمر ایستاده و خداحافظی می کند.

تصویری که به سکانسی از یک وداع تبدیل شده است.

میکاییل دقایقی بعد از ساعت 11 ظهر در حمله هوایی آمریکا به مدرسه شجره طیبه و رهپویان شهدای خلیج فارس به شهادت رسید.