بازخوانی شعری از میرشکاک

صفحه شخصی یوسفعلی میرشکاک، با باز نشر شعری متناسب این روز ها، حماسه و رزم را یادآور شد.

- صفحه شخصی یوسفعلی میرشکاک، با باز نشر شعری متناسب این روز ها، حماسه و رزم را یادآور شد.

    به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ، این شعر مفهوم انتظار را نیز در خود نهفته دارد.

 متن شعر به این شرح است: به لولیدن درخاک ماننده تر بود آنچه زندگیش می گویند سایه ها ویژه بندگی ناگزیر من از بندی به بندی دیگر و زنجیر سهمگین بود و سنگین تر درآستانه تسلیم آسمان پیالهء سوفیا شد و عروس زمین و آسمان یگانه شدند زنجیر ها فروافتادند خدا و خواهران هفتگانهء تابوت با یوسف نجار همخانه شدند و زمین رنگین شد و رنگین تر اکنون گسسته از هر آنچه زمینی است دوشادوش آسمان های دوردست برخاک خام دوزخ مهبط ابلیس را لگد می کنم راه رفتنم در میان دروج ها ومذکران مجازی این است.

ورنه مرا با سایه ها نسبتی نمانده است با خداوندا خدا و پدرانم چای می خورم سیگار می کشم می گریم بر جهانی و جانی که پیش از کالی گذشت و سوفیا درگوشم زمزمه می کند خداوند خدا ما را بس نیست؟ اکنون جهان دو پاره است حضور و غیاب و مرا جز پرستش بیست ونهمین ماه هفتمین سیارهء فرمانروا هیچ هوس نیست قلندر عاشق را بسنده است کفی نان وجرعه ای آب