
سحرهای آن روزها«صدای تیر اوّل که می آمد می بایست در خوردن عجله کرد و با شنیدن صدای تیر دوّم متوقّف ماند. این همّت دو سه جوان داش مشدی دِه بود که ساعت بغلی داشتند و ساعات شامگاه و صبحگاه را که آغاز افطار و پایان سحری بود با صدای تیر اعلام می کردند. - برچسب ها: آن روزها - صبحگاه - اعلام - پایان - خوردن - افطار - سحری |
آخرین اخبار سرویس: |