کدام یک از شهرهای ایران طبق قانون تبعیدگاه محسوب می شوند؟

مجازات تبعید یا اقامت اجباری، یکی از احکام پیش بینی شده در قوانین جزایی ایران است که بر اساس موازین شرعی برای برخی جرایم حدی در نظر گرفته شده است.

- این فهرست متنوع، مناطقی از غرب و جنوب غربی (مانند ایذه و مسجد سلیمان) تا شرق و مرکز ایران (مانند قائن و ابرکوه) و از شمال غرب (مانند کلیبر و مراغه) تا جنوب (مانند میناب و لامرد) را در بر می گیرد.

اما پرسش اساسی این است که چه جرایمی مشمول این مجازات می شده اند؟ بر اساس اطلاعات مندرج در همین سند و منطبق با قوانین جزایی، سه جرم اصلی به صدور حکم تبعید منجر می شده است: قوادی: این جرم به معنای واسطه گری برای برقراری رابطه نامشروع جنسی میان دو یا چند نفر است.

در فقه جزایی اسلام، برای قواد (فرد واسطه گر) علاوه بر مجازات شلاق، تبعید نیز پیش بینی شده است.

این حکم با هدف پاک سازی محیط اجتماعی از افرادی که زمینه ساز فساد هستند، وضع شده است.

زنای غیرمحصن: در حقوق جزای اسلام، زنا به دو نوع محصنه و غیرمحصنه تقسیم می شود.

فرد محصن به کسی گفته می شود که همسر دائمی دارد و به او دسترسی نیز دارد.

در مقابل، فرد غیرمحصن شرایط محصنه بودن را ندارد، مانند فرد مجرد.

مجازات زنای غیرمحصن، 100 ضربه شلاق و در برخی موارد، تبعید به مدت یک سال به شهری غیر از وطن فرد است.