وقتی نفوذ اطلاعاتی ستون فقرات ارتش های مدرن را خم می کند

در عصر ماهواره و پهپاد و ابررایانه، هنوز یک چیز می تواند ارتشی با هزاران میلیارد دلار هزینه را زمین گیر کند؛ نه موشک مافوق صوت، نه بمب سنگرشکن، - ساختار اطلاعاتی یک ارتش مدرن معمولاً بر سه ستون استوار است: اطلاعات انسانی (HUMINT)، اطلاعات سیگنالی (SIGINT) و تحلیل داده های گسترده مبتنی بر سامانه های شبکه محور.

در ظاهر، ماهواره ها و سنسورها ستاره های این میدان هستند؛ اما تجربه نشان داده که بدون درک انسانی از بافت اجتماعی، فرهنگی و میدانی، داده های فنی می توانند گمراه کننده باشند.

در جنگ های نامتقارن دو دهه اخیر، ارتش هایی با برتری مطلق فناوری، بارها در برابر شبکه های بومی و غیرمتمرکز دچار سردرگمی شدند.

علت، فقدان نفوذ عمیق انسانی در ساختارهای محلی بود.

تصویر ماهواره ای می تواند تحرک یک کاروان را نشان دهد، اما نمی تواند وفاداری قبیله ای، انگیزه ایدئولوژیک یا شبکه روابط پنهان را رمزگشایی کند.

نفوذ اطلاعاتی دقیقاً در همین نقطه معنا پیدا می کند.

اگر یک بازیگر بتواند در لایه انسانی تصمیم سازی دشمن رخنه کند—چه از طریق جذب منابع، چه از طریق دسترسی غیرمستقیم به چرخه تحلیل—آن گاه می تواند برداشت دشمن از واقعیت را شکل دهد.