حوادث دیماه و خطای آموزش و پرورش در مواجهه با دانش آموزان

وزارت آموزش و پرورش همچنان در تحلیل حوادث دیماه و نقش دانش آموزان در آن، درگیر تعارفات قدیمی کهنه است.

- در دی ماه 1404، هنگامی خیابان های ایران بار دیگر شاهد حوادثی بود که نقش نسل جدید و طیف دانش آموز در آن قابل توجه بود.

اما در تحلیل این واقعه، نهاد رسمی تربیتِ نسل، یعنی وزارت آموزش و پرورش، در قالبی قدیمی و با تحلیل هایی تعارف آمیز ظاهر شده است.

به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، آنچه از زبان وزیر علیرضا کاظمی و معاونانش جاری شده، طبیعتا نسخه شفا دهنده برای سیستم آموزش و پرورش و کشور نیست و بیشتر به مثابه مرثیه ای برای انکار و حداقل سازیِ یک تراژدی بود.

هر چند تا حدودی، اظهارات معاون پرورشی به روزتر از سایرین به نظر می رسد.

راویانِ انکار و زبانِ دوپاره ی حقیقتاگر سخنان این مقامات را چونان پرده های یک نمایش در نظر آوریم، صحنه ی اول به تکذیبِ خشونت و بازداشت اختصاص داشت.

آنها با قاطعیتی که بوی نااطمینانی می داد، فریاد برآوردند که هیچ دانش آموزی در بازداشت نیست و هیچ نیروی امنیتی به مدرسه ورود نکرده است .

این جملات، نمایانگر وضعیت و حادثه رخ داده، نبود.

درصد بالایی از حاضران در خیابانها از بین دانش اموزان بودند.

هر چند در این میان روایت های مخالفان نیز اغراق آمیز بود و بر دامنه های دروغ و بهره برداری کشیده می شد.