ارزیابی مجمل از دور سوم مذاکرات

به نظر می رسد دور سوم مذاکرات غیر مستقیم آمریکا و ایران در ژنو علیرغم طولانی و پیچیده بودن، با پیشرفت نسبی همراه بوده و طرفین تصمیم دارند برای نیل به توافق نهایی، مذاکرات را ادامه دهند.

اظهار نظر های طرفین و وزیر امور خارجه عمان نیز موید این پیشرفت نسبی است و در آنها، امید به وجود عناصر تشکیل دهنده برای توافق وجود دارد.

در این رابطه به چند نکته می توان اشاره کرد.

1.

ارزیابی این دور از مذاکرات نشان می دهد که اراده طرفین بر این استوار است که در شرایط مبتنی بر احترام متقابل و بدون تهدید و ارعاب، به دنبال توافق عادلانه و تامین کننده منافع دو طرف باشند.

برگزاری مذاکرات فنی و سپس کارشناسی در روز های آینده در سطح رؤسای هیأت ها و سطح فنی و تخصصی حایز اهمیت است.

2.

موضوع اصلی گفت و گوها، متمرکز بر برنامه های هسته ای ایران بود و طرف آمریکایی نیز از توقف این برنامه ها سخن نگفت.

ایران عضو سازمان بین المللی انرژی اتمی و پیمان ان پی تی است و از حق غنی سازی برخوردار است و بر حق خود تاکید دارد.

اگر آمریکایی ها این حق را به رسمیت بشناسند می توان درباره صلح آمیز بودن غنی سازی به آنها اطمینان داد.

3.

پر رنگ بودن بحث لغو تحریم های ظالمانه علیه ایران و ورود به جزییات این موضوع، نقطه برجسته و مثبت این دور از مذاکرات بود.