چرا جامعه همیشه در حالت آماده باش است؟

تردید مزمن از خود بحران فرساینده تر است.

اگر فرد بداند مشکل تا چه زمانی ادامه دارد، می تواند سازگار شود.

اما ابهام دائمی، ذهن را در تعلیق نگه می دارد.

- تردید مزمن از خود بحران فرساینده تر است.

اگر فرد بداند مشکل تا چه زمانی ادامه دارد، می تواند سازگار شود.

اما ابهام دائمی، ذهن را در تعلیق نگه می دارد.

این تعلیق همان بستر اضطراب جمعی است عصرایران ؛ یلدا آذرپی- چرا هر بار که صدای اعلان گوشی بلند می شود، قلب مان تندتر می زند؟ چرا حتی در روزهای ظاهراً آرام، احساس می کنیم اتفاقی در راه است؟ آیا جامعه وارد مرحله هشدار دائمی شده است؟ در سال های اخیر، توالی بحران های سیاسی، اقتصادی، زیست محیطی و منطقه ای، ذهن جمعی را در وضعیت آماده باش نگه داشته است.

اخبار فوری، تحلیل های متناقض و شایعات شبکه های اجتماعی، مرز میان واقعیت و پیش بینی را محو کرده اند.

در چنین فضایی، افراد علاوه بر مشکلات واقعی، با انتظار بحران زندگی می کنند.

اما اضطراب جمعی دقیقاً چیست؟ آیا صرفاً مجموع اضطراب های فردی است، یا پدیده ای اجتماعی که در تعامل میان رسانه، اقتصاد و سیاست شکل می گیرد؟ چرا آستانه تحمل کاهش یافته و گفت وگوهای روزمره زودتر به تنش می رسد؟ چرا تصمیمات بلندمدت مانند مهاجرت، ازدواج یا سرمایه گذاری با تردید و ترس همراه شده است؟ جامعه ای که در حالت �