در سرزنشِ سرزنش و سرخوردگی؛ از پاشنه پینه بسته پا خجالت نکشیم!

در «کنش معطوف به حل مسأله» یا «رفع بحران»، سرزنش و «دیدید! گفته بودیم» یا «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟!» و «نوش دارو بعد از مرگ سهراب» جایی ندارد چرا که سیاست امر واقع است و در اکنون جریان دارد.

- به بهانه تهدید ها و تردید هایی که بر سر احتمال توافق است در سرزنشِ سرزنش و سرخوردگی؛ از پاشنه پینه بسته پا خجالت نکشیم! در کنش معطوف به حل مسأله یا رفع بحران ، سرزنش و دیدید! گفته بودیم یا آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟! و نوش دارو بعد از مرگ سهراب جایی ندارد چرا که سیاست امر واقع است و در اکنون جریان دارد.

مسأله باید حل شود و در سیاستِ نیکو، نکوهیدن امری نکوهیده است          عصر ایران؛ مهرداد خدیر- قریب 6 ماه قبل و در آستانه پاییز امسال که فعال سازی مکانیسم ماشه ناگهان سایه افکنده بود، در استقبال از توییت آقای علی لاریجانی که مجددا و بعد 20 سال دوباره دبیر شورای عالی امینت ملی شده بود، یادداشتی نوشتم با عنوان از پاشنه پینه بسته پا خجالت نکشیم.

   تلقی و درواقع امید آن روز این بود که تصمیمی در عالی ترین سطوح اتخاذ خواهد شد و  تصمیمات و دست کم تحرکات و نه تحریکاتی در راه است.

   در ادامه آمده بود: این تصمیم یا تحرک هم می تواند انعطاف و نرمش حداکثری و اکتفا به حق غنی سازی به جای اصرار بر درصد غنی سازی اورانیوم باشد تا به دوران �