پیامدهای دخالت آمریکا در انتخاب نخست وزیر عراق

گرایش بخشی از افکار عمومی عراق به جریان مقاومت و رأی به نامزدهای آن، نشان دهنده تمایل به اداره فرآیند سیاسی توسط این جریان تلقی می شود.

یکی از مطالبات اصلی این بخش از جامعه، - از زمان اعلام نامزدی نوری المالکی برای منصب نخست وزیر از سوی الإطار التنسیقی ـ به عنوان نماینده فراکسیون اکثریت ـ و در پی مخالفت ایالات متحده با این نامزدی، رسانه های عراقی و به دنبال آن برخی رسانه های عربی و دیگر رسانه ها، فضای عمومی را به عرصه ای از منازعه و تقابل میان دو جریان سیاسی تبدیل کرده اند؛ جریانی که از نامزد الإطار التنسیقی حمایت می کند و جریانی که با نامزدی او مخالفت دارد.

در این میان، برخی چهره های رسانه ای کمتر شناخته شده با پیوستن به یکی از دو سوی این منازعه، کوشیده اند جایگاه و دیده شدن خود را تقویت کنند؛ به گونه ای که صداهای هیجانی برجسته شده و عقلانیت و حکمت به حاشیه رانده شده است.

هر یک از دو جریان سیاسی، ابزارهای رسانه ای خود را در خدمت تعمیق شکاف و منازعه قرار داده اند؛ آن هم در برابر نگاه ایالات متحده و بریتانیا.

در سطح سیاسی نیز ارزیابی ها درباره نامزد الإطار التنسیقی دوپاره شده است: گروهی با استناد به عدم پذیرش او از سوی ایالات متحده، با این نامزدی مخالفت می کنند و گروهی دیگر او را رهبری قدرتمند و متناسب با شرایط مرحله کنون�