«سرباز آمریکایی» چگونه در شب مذاکره به صدا و سیما نفوذ کرد؟

این یک پرسش مهم است که چگونه سرباز آمریکایی برای قدرت نمایی، در زمان مذاکرات حساس، به تلویزیون ما نفوذ کرده است؟ - پخش این فیلم از آنتن رسانه ملی، آن هم در شب مذاکرات حساس، یک انتخاب خنثی یا تصادفی تلقی نمی شود.

این تصمیم، خواه از سر غفلت و خواه از سر فقدان تحلیل رسانه ای، عملاً در تضاد با منافع روانی جامعه و پیام های رسمی حاکمیت قرار می گیرد.

پرسش اساسی اینجاست: آیا مدیران رسانه ملی نسبت به اهمیت زمان، زمینه و پیام پنهان آثار نمایشی بی توجه اند، یا مسئله عمیق تر از یک خطای ساده برنامه ریزی است؟ وقتی دشمن با تمام توان در حال بزرگ نمایی قدرت نظامی خود است، بازپخش همان تصویر از سوی رسانه رسمی کشور، چه پیامی برای افکار عمومی دارد؟ آیا این اقدام، ناخواسته به تضعیف روحیه ملی و اعتماد به توان داخلی منجر نمی شود؟ چگونه می توان انتظار داشت مردم در برابر فشارها ایستادگی روانی داشته باشند، در حالی که قهرمان آمریکایی، از قاب تلویزیون ملی، در قامت الگوی برتر قدرت به نمایش گذاشته می شود؟ فراتر از یک مساله مسئله تنها پخش یک فیلم خارجی نیست؛ مسئله، جهت گیری رسانه ای و درک یا عدم درک میدان جنگ نرم است.

این پرسش جدی مطرح می شود که چرا اساساً باید آثار آمریکایی، آن هم از ژانر امنیتی ـ نظامی، از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شود؟ آیا کمبود