کادو در فرهنگ ایرانی/ نشانه محبت یا تولید اضطراب؟

در شرایطی که بسیاری از خانواده ها برای تأمین نیازهای اولیه در تنگنا هستند، هدیه دادن به یک بار روانی تبدیل شده است - در شرایطی که بسیاری از خانواده ها برای تأمین نیازهای اولیه در تنگنا هستند، هدیه دادن به یک بار روانی تبدیل شده است عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر- کادو دادن و کادو گرفتن در زندگی ما ایرانیان، برخلاف ظاهر ساده و عاطفی اش، همواره یک قصه پرغصه بوده و با اوضاع فعلی تشدید شده است.

این امر را می توان آن را از چند زاویه درهم تنیده بررسید:  فقر اقتصادی، منطق جبران و رقابت منزلتی.

  هدیه در اینجا نه صرفاً یک عمل محبت آمیز، بلکه پدیده ای اجتماعی است که در دل خود فشار، اضطراب و نمایش گری را حمل می کند.

نخستین و عریان ترین لایه، همان است که این روزها بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می دهد: نبودِ پول و تنگنای اقتصادی.

  در شرایطی که بسیاری از خانواده ها برای تأمین نیازهای اولیه در تنگنا هستند، هدیه دادن به یک بار روانی تبدیل می شود.

  فرد نه می تواند از چرخه هدیه خارج شود، زیرا حذف از این مناسبات به معنای حذف نمادین از شبکه خویشاوندی است، و نه توانایی دارد که بی دغدغه در آن مشارکت کند.

  در نتیجه، کنشی که باید نشانه مهر و پیوند باشد، به تجربه ای آمیخته با اضطراب، شرم و احساس کمبود تبدیل می شود.