دانشگاه و ضرورت نقد همدلانه/ یادداشت سمیه توحیدلو

سمیه توبازخوانیِ تاریخی نشان می دهد که سرکوب و اقتدار سخت، اگر در جامعه به ندرت جواب داده باشد، در دانشگاه هیچ گاه پاسخگو نبوده است.

به نظر می رسد وزارت علوم آگاهانه در حال مدیریت این فضا بوده است؛ - به گزارش جماران؛ سمیه توحیدلو جامعه شناس در یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت: نمی شود و نباید با منطق سرکوب یا از موضعی از بالا ، به فضای دانشگاه و کنشگری دانشجو نظر کرد.

دانشجو در بازه زمانی خاصی از عمر خود قرار گرفته که فصل تجربه کردن است؛ آن هم در حالی که فرصت های تجربه گری برای او همواره محدود بوده است.

چطور می توان انتظار داشت دانشجویی که مجالی برای تمرین مدنی نداشته، یک شبه کنشی کاملاً عالمانه، آگاهانه و به دور از هیجانات جمعی و خشونت داشته باشد؟ اتفاقات این روزهای دانشگاه های ایران، در واقع امتداد همان سوگ و اعتراضی است که از ابتدای دی ماه در رگ های جامعه جریان داشته؛ لذا نمی توان ساحت دانشگاه را مستقل از کلِ جامعه دید و با آن نسبت برقرار نکرد.

فهمِ دانشگاه، نیازمند نگریستن به این کل است.

هرچند که ممکن است ماهیت این اعتراضات چنانچه در فضای مجازی نقد شده بسیار قابل نقد و غیر قابل انتظار از فضای دانشجویی باشد.

بسیاری امروز زبان به نقد و تاختن به وزارت علوم گشوده اند و آن ها را به مماشات با دانشجو متهم می کنند؛ اما گویا