بحران آب و جابه جایی خاموش جمعیت ها

آیندهٔ جمعیتی کشورهایی که با کم آبی مزمن روبه رو هستند، به میزان بارش وابسته نیست؛ به کیفیت حکمرانی آب وابسته است.

وقتی جمعیت قابل توجهی از یک منطقه به مقصد خاص سرازیر می شود، - آیندهٔ جمعیتی کشورهایی که با کم آبی مزمن روبه رو هستند، به میزان بارش وابسته نیست؛ به کیفیت حکمرانی آب وابسته است.

وقتی جمعیت قابل توجهی از یک منطقه به مقصد خاص سرازیر می شود، تعادل پیشین برهم می خورد عصرایران؛ یلدا آذرپی-  وقتی باران کم می بارد، بعضی چیزها علاوه بر خشک شدن، خالی هم می شوند.

چه چیزهایی؟ روستاها، زمین های کشاورزی، مدارس، خانه ها و حتی خاطرهٔ جمعی زیست بوم ها.

جهان با بحران بی آبی مواجه است و تغییرات اقلیمی از مفهوم انتزاعیِ گزارش های علمی به تجربهٔ روزمره بدل شده اند.

در کشورهایی که بر کمربند خشک و نیمه خشکِ زمین واقع اند، از جمله ایران، خشکسالی های پی درپی، افت سطح آب های زیرزمینی و فرونشست زمین، از تولید کشاورزی کاسته و الگوهای سکونت را دگرگون کرده است.

پرسش این است که وقتی آب کم می شود، چه بر سر مردم می آید؟ مردم کجا می روند؟ آیا مهاجرت های داخلیِ ناشی از کم آبی، تصمیمی فردی برای بقاست یا بر بازآرایی ساختاری جمعیت دلالت دارد؟ چه بر سر شهرهای مقصد می آید که با موج تازه ای از جویندگان کار و آب مواجه شده اند؟ این جابه جایی ها موقت ا�