روایت در زمان نادرست؛ تردید درباره ضرورت یک تصویر در شرایط جنگی

یک فعال رسانه درباره تصویری که می تواند از طریق سریال ها در شرایط جنگی روایت شود، نوشته است.

- یک فعال رسانه درباره تصویری که می تواند از طریق سریال ها در شرایط جنگی روایت شود، نوشته است.

یادداشت مهمان-جمشید میری؛ بعضی بحث ها از خودِ اثر شروع نمی شوند؛ از زمانِ انتشارش شروع می شوند.

این که یک روایت، در چه لحظه ای به مخاطب می رسد، گاهی مهم تر از خودِ روایت است.

بدنام حالا در چنین وضعیتی دیده می شود.

بخشی از واکنش ها، به همان مسیر آشنای همیشگی برمی گردد؛ مسئله مجوز، نسبت سکو با قواعد رسمی، و این که چرا این الگو هر چند وقت یک بار تکرار می شود.

این ها موضوعات تازه ای نیستند.

سال هاست درباره شان گفته شده، گاهی هم بی نتیجه مانده است.

همین تکرار، خودش به یک علامت تبدیل شده؛ علامتِ نوعی ناهماهنگی که هنوز حل نشده است.

اما فراتر از این، خودِ تصویری که از دل روایت بیرون می آید، محل مکث است.

باز هم همان الگوی آشنا: قدرتی که در تاریکی تعریف می شود، پیوندهای پنهان، و جهانی که بیش از آن که پیچیده باشد، تیره است.

این جنس تصویرسازی، اگرچه می تواند در قالب درام توجیه پیدا کند، اما وقتی بیش از حد تکرار می شود، کم کم از روایت فاصله می گیرد و به یک عادت رسانه ای نزدیک می شود.