باورهای دینی و ملی، از ویژگی های اصلی شاهنامه فردوسی است

شاهنامه کتابی ارجمند و یگانه است که برپایه یک سنت دیرپای ادبی ایرانی تألیف شده است؛ سنتی که ریشه های آن به دوران پیش از اسلام بازمی گردد و در منابع کهن با نام خدای نامه یا خوتای ناماک شناخته می شود.

- باورهای دینی و ملی، از ویژگی های اصلی شاهنامه فردوسی است پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی گفت: شاهنامه کتابی ارجمند و یگانه است که برپایه یک سنت دیرپای ادبی ایرانی تألیف شده است؛ سنتی که ریشه های آن به دوران پیش از اسلام بازمی گردد و در منابع کهن با نام خدای نامه یا خوتای ناماک شناخته می شود.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محمدجعفر محمدزاده گفت: بر پایه شواهد معتبر تاریخی و متنی، فردوسی شاهنامه را از روی یک متن منثور به نظم درآورده است؛ متنی که با احتمال بسیار زیاد همان شاهنامه ابومنصوری بوده است.

فردوسی در آغاز و انجام داستان های شاهنامه دخل و تصرفی نکرده و حتی در ترتیب روایت ها دست نبرده است.

این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی گفت: آثار دیگری چون تاریخ ثعالبی و تاریخ طبری نیز از ترتیب تاریخی واپسین نسخه های خدای نامه ـ که در عهد ساسانی تدوین شده بودند ـ پیروی کرده اند.

نزدیکی چشمگیر متن تاریخ ثعالبی با شاهنامه نشان می دهد که منبع هر دو اثر، نسخه هایی نزدیک هم بوده است.