آموزش یا تکه تکه سازی اخلاق؟

دورکیم تأکید می کند جامعه نمی تواند «نامشخصی های بیش از اندازه» را تحمل کند - دورکیم تأکید می کند جامعه نمی تواند نامشخصی های بیش از اندازه را تحمل کند عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر- اگر آموزش وپرورش را، آن گونه که دورکیم تعریف می کند، تأثیر سازمان یافته بزرگسالان بر کودکانی بدانیم که هنوز آمادگی عضویت کامل در جامعه را نیافته اند ، آنگاه نخستین پرسش بنیادین این است: کدام جامعه قرار است از طریق آموزش بازتولید شود؟ و کدام اخلاق؟  دورکیم به صراحت نشان می دهد که آموزش نه امری خنثی است، نه صرفاً فنی و نه قابل واگذاری به منافع خاص؛ بلکه سازوکار اصلی انتقال اخلاق عمومی و شکل دهی به شخصیت اجتماعی است.

دقیقاً از همین جا است که مسئله گسترش گسترده مدارس نهادی، ایدئولوژیک و شخص محور در ایران به یک بحران جامعه شناختی بدل می شود، نه صرفاً یک مسئله آموزشی.

دورکیم اخلاق را امری تعریف می کند که متضمن نوعی وظیفه است و این وظیفه از منظر او دیدگاه از خود جامعه است، نه از فرد، نهاد خاص یا گروه ذی نفوذ.

  عمل اخلاقی، نمی تواند در تعقیب منافع شخصی باشد و همواره باید خیر عمومی را، علاوه بر خیر فردی، در نظر گیرد.

حال اگر آموزش وپرورش، به عنوان مهم ترین نهاد انتقال اخلاق، به دست مجموعه ای از نهادهای متکثر، ایدئولوژیک، یا وابسته به اشخاص متنفذ سپر�