پایان یک تجربه پرریسک و خداحافظی قربانی اش/ حدادی فر و نیمکتی که سنگین تر از حد تصور بود

دوران حضور قاسم حدادی فر روی نیمکت ذوب آهن اصفهان، خیلی زودتر از آن چه مدیران و هواداران این باشگاه تصور می کردند، به پایان رسید؛ تجربه ای که با امید به وفاداری، - پایان یک تجربه پرریسک و خداحافظی قربانی اش/ حدادی فر و نیمکتی که سنگین تر از حد تصور بود ایسنا/اصفهان دوران حضور قاسم حدادی فر روی نیمکت ذوب آهن اصفهان، خیلی زودتر از آن چه مدیران و هواداران این باشگاه تصور می کردند، به پایان رسید؛ تجربه ای که با امید به وفاداری، جوان گرایی و بازسازی آغاز شد، اما در عمل کم امتیازی، ضعف هجومی و قرار گرفتن در مسیر سقوط، نقطه پایان آن را رقم زد.

باشگاه ذوب آهن اصفهان در ابتدای فصل جدید، پس از جدایی محمد ربیعی و در شرایطی که با بدهی های سنواتی و محدودیت های مالی دست وپنجه نرم می کرد، تصمیم گرفت سکان هدایت تیم را به یکی از وفادارترین چهره های تاریخ خود بسپارد.

قاسم حدادی فر، کاپیتان سال های نه چندان دور گاندوها، با شعار صبر، پروسه سه ساله و اتکا به سرمایه های داخلی، نخستین تجربه سرمربیگری اش را آغاز کرد؛ تصمیمی که از همان ابتدا بیش از آن که فنی باشد، رنگ وبوی راهبرد اقتصادی داشت.

شروعی مبتنی بر ریاضت؛ انتخابی کم هزینه با ریسک بالا بیانیه اولیه معرفی حدادی فر که صراحتاً به شرایط بودجه و امکانات باشگاه اشاره داشت و ساعاتی بعد با ادبی�