اژدر حوت ؛ وقتی دریا به جای میدان، به سلاح بدل می شود

در جنگ های مدرن، همیشه گلوله ای هست که دیده نمی شود، صدایی که شنیده نمی شود و ضربه ای که وقتی می رسد، دیگر برای واکنش دیر شده است.

«حوت» از همان جنس سلاح هاست؛ - به گزارش تابناک ؛اژدر حوت را اگر بخواهیم صرفاً یک سلاح دریایی بنامیم، حق مطلب ادا نشده است.

حوت بیش از آن که یک ابزار جنگی باشد، یک پاسخ فناورانه به بن بست تاکتیکی است؛ پاسخی که در دل خود یک پیام دارد: در دریا، همیشه بزرگ تر بودن به معنای امن تر بودن نیست.

ریشه ی ایده ی حوت به همان نقطه ای بازمی گردد که نیروی دریایی ایران، پس از تجربه ی جنگ تحمیلی، به این جمع بندی رسید که رقابت مستقیم با ناوگان های کلاسیک غربی، از نظر تعداد و تناژ، نه ممکن است و نه منطقی.

بنابراین، راهبرد تغییر کرد: شکستن قواعد بازی به جای بازی کردن با قواعد حریف.

در این چارچوب، اژدرهای فوق سریع، به ویژه مبتنی بر پدیده ی کاویتاسیون ، به عنوان یک گزینه ی جدی مطرح شدند.

حوت، بر پایه ی همین فناوری کار می کند.

برخلاف اژدرهای کلاسیک که در آب حرکت می کنند و همواره با مقاومت شدید سیال روبه رو هستند، حوت با ایجاد یک حباب گازی بزرگ در اطراف خود، عملاً تماس مستقیم با آب را به حداقل می رساند.

این پدیده که به ابرکاویتاسیون شناخته می شود، باعث می شود اژدر نه در آب، بلکه درون یک خلأ نسبی حرکت کند.