آیا ما بدون گوگل «کندذهن» می شویم؟

قطع دسترسی به موتورهای جست وجو، با از کار انداختن حافظه کمکی انسان، جامعه را دچار اضطراب، کاهش بهره وری و پذیرش شایعات به جای حقیقت می کند؛ - قطع دسترسی به موتورهای جست وجو، با از کار انداختن حافظه کمکی انسان، جامعه را دچار اضطراب، کاهش بهره وری و پذیرش شایعات به جای حقیقت می کند؛ موضوعی که منجر به پدیده سندروم جست وجوی بی حاصل و فراموشی دیجیتال می شود.

در سال های اخیر و با افزایش استفاده افراد از اینترنت، تدریجاً به نسلی تبدیل شده ایم که ندانستن را تاب نمی آورد.

در این زمانه، فاصله بین زمان سؤال و رسیدن به جواب باید حداقل باشد.

موتورهای جست وجو ذهن ما را عادت داده اند تا جواب هر سوالی را در کوتاه ترین زمان ممکن در اختیار داشته باشیم، اما وقتی این ابزارها در دسترس نیستند یا ما را به جواب نمی رسانند، خلأیی ایجاد می شود که فقط کمبود اطلاعات نیست؛ بلکه اضطرابِ ندانستن است.

سندروم جست وجوی بی حاصل چیست؟ به گزارش خبرآنلاین، سندروم جست وجوی بی حاصل حالتی است که فرد یا جامعه، در نبود منبع معتبر اطلاعات، همچنان در حال جست وجو است؛ اما نه برای حقیقت، بلکه برای به دست آوردن اولین پاسخ در دسترس؛ در این وضعیت، کیفیت پاسخ اهمیتی ندارد و مهم این است که چیزی گفته و شنیده شود و سکوتِ ندانستن شکسته شود.