همسایه ها یاری کنید تا ما بومی سازی کنیم!

پروژه تولید عروسک های «دارا و سارا» را می توان یکی از شناخته شده ترین تجربه های سیاست گذاری فرهنگی در حوزه کودک و نوجوان دانست؛ طرحی که نه صرفا با هدف تولید یک اسباب بازی، - همسایه ها یاری کنید تا ما بومی سازی کنیم! پروژه تولید عروسک های دارا و سارا را می توان یکی از شناخته شده ترین تجربه های سیاست گذاری فرهنگی در حوزه کودک و نوجوان دانست؛ طرحی که نه صرفا با هدف تولید یک اسباب بازی، بلکه در پاسخ به نگرانی های فرهنگی دهه 70 خورشیدی شکل گرفت و از همان ابتدا، کارکردی فراتر از بازار مصرف برای آن تعریف شد؛ نگاهی مشخصا فرهنگی که چالش هایی از جمله نبود استقبال کودکان از این عروسک ها را می توان به آن نسبت داد.

به گزارش ایسنا، دارا و سارا برای بسیاری از متولدین دهه های 70 و 80 نامی آشنا است؛ عروسک هایی که روزی قرار بود جایگزین نمونه های غربی در ویترین اسباب بازی فروشی ها شوند، اما مسیر تولید و حضورشان در بازار به مرور تغییر کرد.

ایده ساخت این دو عروسک به سال 1375 بازمی گردد؛ زمانی که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، در واکنش به گسترش حضور عروسک هایی مانند باربی در بازار ایران، طراحی یک نمونه بومی را در دستور کار قرار داد تا وجود یک الگوی بومی در تربیت فرهنگی کودکان برجسته شود.