معجزه دستان یک قاتل!

در تاریخ هنر جهان، تقریبا می توان گفت که هیچ کسی به اندازه کاراواجو، مرز میان نبوغ و جنون را در دنیای هنر جابه جا نکرده است.

او نقاشی بود که نور را از قلب سیاه شب بیرون می کشید، - عکس توسط هوش مصنوعی ساخته شده است.

در تاریخ هنر جهان، تقریبا می توان گفت که هیچ کسی به اندازه کاراواجو، مرز میان نبوغ و جنون را در دنیای هنر جابه جا نکرده است.

او نقاشی بود که نور را از قلب سیاه شب بیرون می کشید، در حالی که خودش یکی از قهرمانان تاریک ترین داستان های خیابانی رم بود.

به گزارش ایسنا، میکل آنجلو مریسی، مشهور به کاراواجو (1610-1571)، نابغه عصر باروک، بیش از آنکه با رنگ هایش در نقاشی شناخته شود، با سایه هایش تاریخ ساز شد.

او با ترکیب دقیق پیکره های انسانی و نورپردازی های اغراق آمیز، پنجره ای جدید را در دنیای نقاشی های مذهبی گشود.

با این حال، کارنامه هنری او با پرونده های جنایی اش از قتل و دوئل گرفته تا حبس و گریز، گره خورده است؛ کاراواجو هنرمندی بود که خشونت درونی اش را به هنر بدل کرد.

ویژگی اصلی آثار او که باعث می شود همیشه قابل تشخیص باشند، نمایش حماسی پیکره ها در دل تاریکی مطلق است؛ تکنیکی که شاید به نوعی تضادهای درونی این هنرمند عصبانی را به زیباترین شکل ممکن به تصویر می کشید.