خستگان مهاجرت و رویای ایران ویران/ چرا برخی ایرانیان مقیم خارج تبدیل به عوامل مخرب ضدوطن شده اند؟

این بخش از اپوزیسیون برون مرزی بیش از آنکه نیرویی سیاسی باشد بازتاب یک بحران هویتی و زیستی است.

نه توان بازگشت واقعی دارند، نه امکان ساختن آینده ای پایدار در جغرافیای جدید.

- این بخش از اپوزیسیون برون مرزی بیش از آنکه نیرویی سیاسی باشد بازتاب یک بحران هویتی و زیستی است.

نه توان بازگشت واقعی دارند، نه امکان ساختن آینده ای پایدار در جغرافیای جدید.

در این برزخ، تخریب وطن به یک مکانیسم روانی برای توجیه ناکامی ها بدل می شود گویی اگر ایران آسیب ببیند انتخاب مهاجرت و سال های از دست رفته معنا پیدا می کند.

در سال های اخیر پدیده ای میان بخشی از ایرانیان مقیم خارج از کشور شکل گرفته که نیازمند واکاوی جدی و بدون تعارف است؛ یعنی کنش های این افراد به جای اینکه ریشه در دلسوزی برای ایران داشته باشد از سرخوردگی عمیق فردی، بن بست های زیستی و ناکامی های مزمن در تجربه مهاجرت نشأت می گیرد.

خبرگزاری مهر در یادداشتی به قلم حسام الدین حیدری با ذکر این مقدمه نوشته است: این گروه که صدایشان در شبکه های اجتماعی و رسانه های برون مرزی پررنگ تر از وزن واقعی شان است اغلب خود را در قامت منجی، آلترناتیو یا حتی مدیران آینده ایران بازنمایی می کند در حالی که واقعیت زیست روزمره اش فاصله ای معنادار با این تصویرسازی دارد.