مناسبات اقتصادی آمریکا و چین

ما در سالهای گذار از نظم قدیم بین الملل به نظم جدید قرار داریم، نظمی که کلیدواژه های متناسب با ارزشهای خود همچون منطقه گرایی، کریدورها، شرق، ملی گرایی، زنجیره تامین و زنجیره ارزش، سیاست صنعتی، امنیت محوری، حمایت گرایی و اقتصادهای نوظهور را جایگزین کلیدواژه های گذشته کرده است.

نظمی که هم قواعدی متفاوت از قواعد عصر جهانی سازی مدنظر آمریکا دارد اما به معنای گذار از تک قطبی آمریکا به تک قطبی چین نیست بلکه در ساحت های مختلف همزمان قطب های متعدد نقش آفرینی پیچیده ای را رقم خواهند زد.

اما به هر حال نظم جدید در حال ساخت سازمان های بین المللی مطلوب خویش است و به همین دلیل متناظر با نهادهای برتن وودز مانند بانک جهانی WB ، امروز کشورهای بریکس دارند بانک توسعه نوین NDB را گسترش می دهند.

در عین حال توصیف فوق به معنای این نیست که نظم جهانی سازی، از بین رفته است بلکه در دوره گذار، هر دو قدرت اقتصادی و فناوری قدیم و جدید، یعنی آمریکا و چین، حضور دارند و اتفاقا یکی از ریشه های سیال شدن مناسبات سایر کشورها در تنظیمات جدیدی است که باید با قدرتهای نو و کهنه انجام دهند.

در این میان مهم است که بدانیم چه تعاملی میان دو قدرت اقتصادی و فناوری قدیم و جدید برقرار است.