تهران زیر چادر سفید برف؛ خاطرات زمستان های دهه 40 / آهای! برف پارو می کنیم!

برف های سنگین تهران را پدربزرگ های ما یادشان هست؛ 60-70 سال پیش.

زمستان که می آمد از شدت سرما و بارش سنگین برف خیابان یخ می زد و راه رفتن آنقدر سخت می شد که همه «تاتی کنان» در شهر تردد می کردند مبادا زمین بخورند و دستشان وبال گردنشان بشود.

- تهران زیر چادر سفید برف؛ خاطرات زمستان های دهه 40 / آهای! برف پارو می کنیم! برف های سنگین تهران را پدربزرگ های ما یادشان هست؛ 60-70 سال پیش.

زمستان که می آمد از شدت سرما و بارش سنگین برف خیابان یخ می زد و راه رفتن آنقدر سخت می شد که همه تاتی کنان در شهر تردد می کردند مبادا زمین بخورند و دستشان وبال گردنشان بشود.

 نصرالله حدادی، تهران پژوه، خاطرات بسیاری از تهران دهه 40 دارد؛ از زمستان های سردش که تا چشم کار می کرد برف بود که بر تن شهر نشسته بود تا برف پاروکن هایی که با آواز و ترانه یک تنه بار پارو کردن پشت بام ها را به دوش می کشیدند و دردسرهایی که مردم 3 ماه تحمل می کردند تا بالاخره آفتاب بیاید و روسیاهی بماند برای زغال.

هرچه نکرد آذر و دی، من می کنم که بهمنم او می گوید: خوب یادم هست سال 41 یا 42 بود.

کلاس دوم یا سوم بودم.

از شدت سرمای تهران مسیر خانه ما تا مدرسه ای که می رفتم آسفالت خیابان قاچ می خورد.