خیابان هایی که فراموش نمی شوند/ وقتی مردم با جانشان تاریخ نوشتند

«وای به اون روزی که این لکه های خون شسته بشه و مردم بی اعتنا از روی این لکه ها بگذرن و یادشون بره.

مث انقلاب مشروطیت بشه.

» غمی افتاد به جانم: - آن سوی تاریخ مکتوب / 13 خیابان هایی که فراموش نمی شوند/ وقتی مردم با جانشان تاریخ نوشتند وای به اون روزی که این لکه های خون شسته بشه و مردم بی اعتنا از روی این لکه ها بگذرن و یادشون بره.

مث انقلاب مشروطیت بشه.

غمی افتاد به جانم: من نمی ذارم، تمام این لحظه ها را می نویسم.

به گزارش خبرنگار مهر، علی رغم تصور محمدرضا پهلوی فضای ملتهب دیماه 1357 با روی کار آمدن شاپور بختیار که سابقه جبهه ملی داشت هم آرام نشد.

حکومت نظامی ها و شیوه سلطنت پهلوی کار خودش را کرده بود و با زور اسلحه و کامیون های سرباز هم نمی شد جلوی این موج عظیم را گرفت.

کشتار 17 شهریور شاخص شده بود، ولی حضور نظامیان ارتش در کوچه ها و خیابان ها و تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان کشته ها و زخمی های زیادی داشت.

گاهی نظامیان تیرهای هوایی می زدند تا مردم متفرق شوند و دسته های تظاهر کننده از هم بپاشند و در کوچه ها فرار کنند.

مردم درها را باز می گذاشتند و نردبان ها روی بام ها بود تا اگر ماموران توی ساختمان ها ریختند مردم بتوانند از پشت بام ها فرار کنند.