تله ی استثنایی بودن؛ چرا تلاش برای «بهترین بودن» ما را مضطرب می کند؟

نیاز افراطی به خاص بودن اغلب ریشه در ترس از معمولی و دوست داشتنی نبودن دارد و رهایی از آن می تواند به روابط سالم تر و آرامش پایدارتر منجر شود.

- تله ی استثنایی بودن؛ چرا تلاش برای بهترین بودن ما را مضطرب می کند؟ نیاز افراطی به خاص بودن اغلب ریشه در ترس از معمولی و دوست داشتنی نبودن دارد و رهایی از آن می تواند به روابط سالم تر و آرامش پایدارتر منجر شود.

در دنیایی که از افراد انتظار می رود همیشه برجسته، موفق و متفاوت باشند، فشار پنهانی برای خاص بودن می تواند به منبعی جدی از اضطراب و نارضایتی در روابط و زندگی فردی تبدیل شود.

به گزارش فرارو به نقل از سایکولوژی تودی، بسیاری از بزرگسالان کارآمد و موفق، زمانی که به روان درمانی مراجعه می کنند، باور دارند میل شدیدشان به خاص بودن یک نقطه قوت است.

آن ها این انگیزه را موتور پیشرفت، موفقیت شغلی و تمایز اجتماعی خود می دانند.

اما با گذشت زمان، اغلب روشن می شود که این نیاز افراطی به استثنایی بودن، نه از اعتمادبه نفس سالم، بلکه از ترسی عمیق تر ریشه می گیرد: ترس از معمولی بودن و در نتیجه، دوست داشتنی نبودن.

ربکا، وکیل موفقی در اوایل دهه سوم زندگی اش، در یکی از جلسات درمانی خود گفت: وقتی وارد یک رابطه عاطفی می شوم، دائماً نیاز دارم طرف مقابلم به من ثابت کند که برایش خاص هستم.