یک ارزیابی اولیه (و موقت) از اعتراضات دی ماه 1404

متاسفانه زمینه های ساختاری اعتراض در جامعه وجود داشت و وجود خواهد داشت و درمان آن زمان می برد.

حکومت در ایران دو دهه را از دست داده است، اهداف سند چشم انداز بیست ساله دنبال نشد.

- در اعتراضات دیماه 1404 چهار موج اعتراضی داشتیم که هر کدام علل خاص هم داشت (و هم اکنون وارد موج مبهم پنجم شدیم).

موج اول اعتراضات کسبه شهری بود که علت شعله ور شدنش افزایش نرخ ارز بود.

حاکمیت و دولت با این اعتراض همدلی کرد و نیروی انتظامی هم کنار معترضین بود و کم هزینه مدیریت شد.

موج دوم اعتراضات در شهرهای کوچک که با بیکاری بالای چهل در صد روبرو بودند، بود-مثل شهرهای ملکشاهی و آبدانان.

در این اعتراضات جاهایی که معترضین به پایگاه نیروهای امنیتی نزدیک شدند درگیری ها شدید شد.

موج سوم اعتراضات خشونت آمیز در شهرها مهم کشور بود که با فراخوان پسر شاه در ساعت هشت شب پنج شنبه و جمعه شروع شد.

این موج با شدیدترین خشونت ها همراه بود که در اعتراضات قبلی ایران سابقه نداشت.

حاملان این تخریب که حکایت از جنگ شهری می کرد، در درجه اول جوانان در تعلیق و عصبانی (یعنی جوانان بیکار، کم تحصیل و کم مهارت) بودند (عامل جوانان خشمگین).

بعد بخشی از مردم.

عادی و ناراضی هم بودند.