روزنامه فرهیختگان: روشنفکران در مواجهه با ناارامی های اخیر هیچ تعهدی احساس نکردند و فقط ناامیدی آفریدند

مسئله این ذهنیت فقط ناامیدی نیست؛ خطر اصلی آن، قفل کردن جامعه در وضعیت تماشاگری است.

این رویه سود روانی بالایی دارد و هزینه ای نمی پردازد؛ - مسئله این ذهنیت فقط ناامیدی نیست؛ خطر اصلی آن، قفل کردن جامعه در وضعیت تماشاگری است.

این رویه سود روانی بالایی دارد و هزینه ای نمی پردازد؛ نه بابت اشتباه و نه بابت انفعال.

نتیجه، فلج شدن اراده جمعی و تبدیل شکست به هویت است؛ جایی که جامعه به جای کنشگران مسئول، تماشاگرانی تولید می کند که از ناامیدی ارتزاق می کنند؛ آینده را نه می سازند و نه حتی حاضرند سهمی در ساختنش بپذیرند.

روزنامه فرهیختگان نوشت: گرچه این روزها ما داغ دار ریخته شدن خون 3117 نفر از هموطنان خود هستیم و نوسازی حکمرانی را یک پیش شرط ضروری برای آینده کشورمان می دانیم؛ اما باید گفت رفتار برخی سلبریتی ها، اینفلوئنسرها، چهره ها و روشنفکران در شبکه های اجتماعی، در برابر این حوادث نوعی از حس تماشاگر منفی گرا را در خود داشت.

این رفتارها گرچه در این شرایط تحت تأثیر گروه های هم تراز و شبکه های فشار در شبکه های اجتماعی است؛ اما باید گفت این حس، از ایستادن روی سکو و تماشای بازی، بدون ورود به میدان، نشئت می گیرد.

این همان ذهنیتی است که می توان آن را سندرم گلام نامید (یکی از شخصیت های کارتون سفرهای گالیور که منفی باف بود و با هر مسئله ک�