تنهایی: دستکاری خاموش ژن ها در بدن!

گاهی تنهایی فقط «تنها بودن» نیست.

ممکن است در میان جمع هم احساس انزوا داشته باشید.

- تنهایی فقط یک احساس ناخوشایند یا گذرا نیست.

برخلاف تصور رایج، این حالت می تواند فراتر از خلق وخو عمل کند و حتی بر عملکرد مغز و بدن تأثیر بگذارد.

به گزارش تابناک به نقل از عصرایران؛ پژوهش های علمی نشان می دهند انزوای اجتماعی طولانی مدت با تغییراتی در سیستم عصبی، ایمنی و هورمونی همراه است.

به همین دلیل، تنهایی مزمن امروزه به عنوان یکی از عوامل مهم تهدیدکننده سلامت عمومی شناخته می شود.

در ادامه بررسی می کنیم که تنهایی چگونه می تواند بر ژن ها، مغز و بدن اثر بگذارد و مهم تر از آن، چگونه می توان با آن مقابله کرد.

تنهایی چگونه بر ژن ها اثر می گذارد؟ شاید عجیب به نظر برسد، اما احساسات ما می توانند بر نحوه فعالیت ژن ها تأثیر بگذارند.

این موضوع از طریق فرایندی به نام تغییرات اپی ژنتیک اتفاق می افتد؛ یعنی بدون تغییر در ساختار DNA، نحوه روشن یا خاموش شدن برخی ژن ها تغییر می کند.

تنهایی مزمن می تواند: بیان ژن های مرتبط با پاسخ ایمنی را تغییر دهد سطح التهاب بدن را افزایش دهد سازوکارهای دفاعی بدن را ضعیف تر کند در نتیجه، بدن در برابر بیماری ها آسیب پذیرتر می شود.