از بتهوون تا واگنر؛ موسیقی آلمانی چگونه تحت تاثیر فلسفه قرار گرفت؟

از لودویگ فان بتهوون تا ریشارد واگنر، بسیاری از آهنگسازان قرن نوزدهم از جنبش های فلسفی آلمان الهام گرفتند، از جمله رمانتیسم، ایده آلیسم، - از لودویگ فان بتهوون تا ریشارد واگنر، بسیاری از آهنگسازان قرن نوزدهم از جنبش های فلسفی آلمان الهام گرفتند، از جمله رمانتیسم، ایده آلیسم، بدبینی و نیست انگاری.

فلسفه رمانتیک که در شهرهایی مانند ینا، هایدلبرگ و برلین رشد کرد، تا حدودی واکنشی به فلسفه روشنگری فرانسه و انگلستان بود که توجه کمی به موسیقی داشت.

به گزارش فرادید، به همین دلیل بود که آهنگسازان آلمان از ایده های نو درباره موسیقی که توسط فیلسوفان رمانتیک مطرح شده بود، استفاده کردند.

تا پایان قرن نوزدهم، فلسفه آلمان و موسیقی کلاسیک در تبادلی مستمر و متقابل قرار داشتند.

  دیدگاه فیلسوفان اولیه رمانتیک درباره موسیقی پیش از رمانتیسم، فیلسوفان چندان به موسیقی علاقه مند نبودند.

فلسفه روشنگری آن را یک سیستم صوتی می دانست که به شکل قاعده مند می تواند با احساسات مختلف مطابقت داشته باشد.

ژان ژاک روسو درباره منشأ موسیقی در مرحله پیش زبانی انسان نظریه پردازی کرد، زمانی که ریتم و ملودی، نه کلمات، بلکه احساس و معنا را منتقل می کردند.